HERULOWIE

- według relacji Prokopiusza mieszkali od zamierzchłych czasów nad Dunajem
- połowa III w. n.e.: część plemienia popłynęła na zachód, dolnym Renem, a druga część zatrzymała się u ujścia Wisły
- połowa III w. n.e.: Herulowie pojawiają się na stepach nad Morzem Czarnym i dotacierają nad Morze Azowskie - organizują łupieżcze wyprawy (morskie) na nabrzeżne miasta
- 267 r. n.e. napadają na Półwysep Bałkański, docierając aż do Sparty
- 269 r. n.e. zostają pobici wraz z Gotami przez cesarza Rzymskiego Klaudiusza w bitwie pod Naissus (Nisz w Serbii)
- połowa IV w. n.e. dostają się pod panowanie Ostrogotów, których z kolei podbijają Hunowie
- 405 r. n.e. wraz z Hunami osiedlają się w rejonie dorzecza środkowego Dunaju
- 455 r. n.e. po upadku potęgi Hunów, Herulowie tworzą własne państwo na terenie południowych Moraw
- niepokoją najazdami Noricum i Pannonię i podbijają sąsiadów, m.in. Longobardów, Burów
- 501 r. n.e. wchodzą w sojusz z Ostrogotami
- początek VI w. n.e. początek wojny z Longobardami na terenie Kotlinie Czeskiej
- 505 r. n.e. Longobardowie zwyciężają i część Herulów osiedla się w Dacji, a część przenosi się do Skandynawii, reszta zostaje wchłonięta przez Longobardów
- w 2002 roku archeolodzy UMCS odkryli w miejscowości Ulów pierwsze stanowisko Herulów w Polsce