LEJKOWIE

- osady ludu słowiańskiego zwanego Kulturą Pucharów Lejkowatych (KPL, TRB)
- Słowianie żyjący w neolicie [pomiędzy 3700 a 1900 p.n.e.] w tzw. kręgu kultur naddunajskich
- zajmowali tereny dzisiejszej Danii, Szwecji, Niemiec, Holandii, Polski oraz Ukrainy
- rozwinęli się na terenie Kujaw pod wpływem oddziaływania Lendzian
- nazwa kultury pochodzi od kształtu formy naczynia z brzuścem baniastym i szeroko rozchylonym kołnierzem
- ludzie zajmowali się głównie hodowlą, łowiectwem i rybołówstwem, uprawianiem zboża
- znali radło i zaprzęgali do jego ciągnięcia bydło
- jedna z największych osad tej kultury została odkryta w Ćmielowie koło Ostrowca Świętokrzyskiego
- ludzie tej kultury chowali zmarłych w tzw. pochówkach szkieletowych zwanych grobami kujawskimi
- znane są również rozmaite grobowce megalityczne
- ludność zajmowała się również wydobywaniem krzemienia pasiastego z kopalni w Krzemionkach
- w Świeciechowie-Lasku koło Annopola wydobywali krzemionkę szarą, biało nakrapianą
- pierwsze ślady zamieszkania na Ostrowie Lednickim zalicza się do tej właśnie kultury

GÓRMIANIE

- ogólna, potoczna nazwa plemion słowiańskich zamieszkujących w górach, z gór lub za górami
- nazwa (namię) GÓRMIANIN znaczy tyle co "miano gór" 
- w języku polskim używa się nazwy GÓRAL 
- Cesarstwo Rzymskie używało nazwy GERMANIE dla określenia plemion żyjących w górach i za górami: Alpami i Karpatami

GALOWIE

- plemię Słowiańskie
- ok. VII w. p.n.e. zamieszkiwali tereny dzisiejszej Francji, Belgii, północnych Włoch, południowej Holandii i zachodnich Niemiec
- ok. 600 roku p.n.e. Galowie napadają na Nizinę Padańską wypierając Etrusków
- w I wieku p.n.e. Cesarstwo Rzymskie rozpoczyna podbój kraju Galów, który zakończy się w I wieku p.n.e.
- ok. 50 r. n.e. Galowie ponoszą klęskę w wojnach galijskich z Cesarstwem Rzymskim pod wodzą Juliusza Cezara

JUTOWIE

- lud słowiański osiadły pierwotnie w północnej i środkowej części dzisiejszego Półwyspu Jutlandzkiego
- w połowie V wieku n. e. Jutowie opanowują południowo-wschodnie tereny dzisiejszej Anglii (hrabstwo Kent)
- wVIII wieku arcybiskup Wilibrord próbuje bezskutecznie nawrócić na chrześcijaństwo króla Jutlandii Ongendusa
- za czasów Karola Wielkiego nie powiodły się także kolejne próby chrystianizacji Jutów
- w 810 r. idea zjednoczenia Cesarstwa i Kościoła realizowana jest przez króla Franków Ludwika I Pobożnego za namową Arcybiskupów Agobarda z Lyon i Ebo z Reims doprowadza do zamordowania Gudfreda, władcy Jutów synowie Gudfreda wypędzają z kraju głównego pretendenta do korony Haralda Klaka Harald Klak zostaje wasalem króla Franków Ludwika I Pobożnego
- w 822 r. papież Paschalis I wydaje bullę, dając przyzwolenie Królom Franków na chrystianizację pogan ogniem i mieczem
- w 831 r. powstaje z polecenia cesarza Ludwika I Pobożnego arcybiskupstwo w Hamburgu
- w 845 r. w wyniku Hamburg zostaje zagrabiony przez Jutów
- w 848 r. papież Mikołaj I Wielki wydajebullę i zostaje utworzone arcybiskupstwo hambursko-bremeńskie
- w 847 r. mnich Ansgar (Oskar) buduje kościół rzymsko-katolicki w Szlezwiku
- od 850 r. trwa wojna Jutów pod przywódctwem Horika I przeciwko władzy Watykanu
- w 956 r. król Jutów Harald stając w obronie swej siostry Gunhildy przejmuje południową część terytorium Norwegów
- w 965 r. król Jutów Harald Sinozęby przyjmuje chrzest, do czego przekonuje go rzymski kapłan Popp
- od X wieku kościół rzymsko-katolicki używa już tylko nazwy Dunia/Daniazamiast JUTLANDIA

HERULOWIE

- według relacji Prokopiusza mieszkali od zamierzchłych czasów nad Dunajem
- połowa III w. n.e.: część plemienia popłynęła na zachód, dolnym Renem, a druga część zatrzymała się u ujścia Wisły
- połowa III w. n.e.: Herulowie pojawiają się na stepach nad Morzem Czarnym i dotacierają nad Morze Azowskie - organizują łupieżcze wyprawy (morskie) na nabrzeżne miasta
- 267 r. n.e. napadają na Półwysep Bałkański, docierając aż do Sparty
- 269 r. n.e. zostają pobici wraz z Gotami przez cesarza Rzymskiego Klaudiusza w bitwie pod Naissus (Nisz w Serbii)
- połowa IV w. n.e. dostają się pod panowanie Ostrogotów, których z kolei podbijają Hunowie
- 405 r. n.e. wraz z Hunami osiedlają się w rejonie dorzecza środkowego Dunaju
- 455 r. n.e. po upadku potęgi Hunów, Herulowie tworzą własne państwo na terenie południowych Moraw
- niepokoją najazdami Noricum i Pannonię i podbijają sąsiadów, m.in. Longobardów, Burów
- 501 r. n.e. wchodzą w sojusz z Ostrogotami
- początek VI w. n.e. początek wojny z Longobardami na terenie Kotlinie Czeskiej
- 505 r. n.e. Longobardowie zwyciężają i część Herulów osiedla się w Dacji, a część przenosi się do Skandynawii, reszta zostaje wchłonięta przez Longobardów
- w 2002 roku archeolodzy UMCS odkryli w miejscowości Ulów pierwsze stanowisko Herulów w Polsce

ZARENOWIE

- zachodnio-górmański ród słowiański
- nazwa pochodzi od ludzi żyjących Za Renem lub od Żarnów żarnaw pierwotnej postaci składały się z kamiennej płyty, na której rozcierano ziarna zbóż za pomocą mniejszego kamienia są najstarszym elementem żaren i występują w zmodyfikowanej formie we wszystkich typach żaren na przestrzeni wieków pierwsze prymitywne żarna z rozcieraczem pojawiły się na dzisiejszych terenach Polski ok. 8000 lat p.n.e.
- Zarenowie/Żarnowie osiedlają się ok. III w. n.e., na terenach na północ i wschód od dolnego Renu
- od III do V w. n. e. Zrenowie najeżdżają terytorium cesarstwa rzymskiego
- w VI w. n.e. pod wodzą Chlodwiga podbijają tereny Galii (obecne tereny Francji, Belgii, Szwajcarii i północno-zachodnich Włoch)
- w okresie burzliwego rozwoju chrześcijaństwa, Chlodwig zapewnia sobie poparcie kościoła rzymsko-katolickiego
- w 496 r. przyjmuje chrzest wraz ze swymi poddanymi w obrządku łacińskim
- w tym samym roku Chlodwig osiada w Paryżu (stolicy swojego królestwa)
- od chwili chrztu kościół rzymsko-katolicki zmienia nazwę ZARENÓW/ŻARNÓWna Franków, a ZARENIĘna Francję
- Chlodwig umiera w 511 r., a państwo Zarenów/Żarnów (Francja) rozciąga się od Renu po Pireneje
- w VI w. n.e. Francja staje się pierwszym państwem w Europie zbudowanym wg systemu Cesarstwa Rzymskiego i Kościoła