LECH I WIELKI

(pol. Lech, Leh, Lach, Lah)
Pan Lechitów
założyciel Lechii (starożytnej nazwy Polski)
panował od 1729 do 1679 r. pne
syn Kodana i Helisy z Sarmacji
rodzeństwo: bracia Boh i Rus
założyciel miasta Gniezno - Orlego Gniazda
był Panem i Ojcem dobra, obrońcą praw i kodeksów Kodana
Lech ustanowił prawo Władcy, który musi pochodzić ze szlachty, być rycerzem i mieć 25 lat
Lech był sławny w wiedzy o rachowaniu, skrybowaniu, rycinowaniu, astronomii i zdrownieniu
Lech był bardzo waleczny i wojował z wieloma rodami, znacznie poszerzając granice Lechii
za jego panowania do Lechii należały teraźniejsza Wielka i Mała Polska, Mazowsze oraz Śląsk
Lechia - nazwa pochodzi od jego imienia

Lechici - nazwa oznaczała jego poddanych

Laszki - nazwa oznaczała kobiety, jego poddane

Lech - nazwa oznaczała jednocześnie Pana, Państwo, Władcę, Władztwo, Szlachectwo
Szlachta - nazwa oznaczała, że rycerze (od/z Lacha) byli jego towarzyszami i im nadawał ziemię

Lech wprowadził system organizacji władzy poprzez szlachetnie mianowanych rycerzy